Archive for July, 2011

Είμαι κι εγώ μια από αυτούς που ψάχνουν να βρουν ένα καλύτερο μέλλον στο εξωτερικό. Οι συνθήκες ήταν ευνοϊκές στο να βρεθώ στην Αγγλία, ο αδερφός μου ήρθε πριν 5 μήνες, ο κολλητός του είναι εδώ 13 χρόνια και άλλοι 3-4 Έλληνες, που είτε βρισκόντουσαν εδώ είτε ήρθαν κι αυτοί για δουλειά αποτελούν τους νέους φίλους μου. Οπότε πρώτος βασικός παράγοντας ήταν ότι δεν θα είμαι μόνη μου…piece of cake θα μου πεις, ναι οκ πολύ βασικός παράγοντας. Δουλειά δεν έχω βρει ακόμη αλλά το καλό είναι ότι βλέπω μια κινητικότητα και αυτό με καθησυχάζει. Σίγουρα κανένας δεν «περιμένει» κανέναν όταν βρίσκεσαι κάπου έξω…κοινώς καμία σχέση με την ελληνική πραγματικότητα.

Αν και το γεγονός ότι φεύγεις από την καθημερινότητα σου δεν είναι καθόλου εύκολο, φίλοι, οικογένεια, συνεργάτες παραμένουν πίσω, η επικοινωνία μέσω του Internet είναι εύκολη, καμία σχέση πριν από 40 χρόνια, αλλά και πάλι δεν είναι το ίδιο…

Παρόλα αυτά, ειλικρινά, έχω να νιώσω τόσο γεμάτη, χαρούμενη και με καλή διάθεση από…δεν θυμάμαι πότε. Ειδικά το τελευταίο διάστημα η διάθεση ήταν χάλια. Παραιτήθηκα από την ιδέα ότι η Ελλάδα μπορεί να γίνει κάτι καλύτερο και στεναχωριέμαι γιατί χαραμίζεται και βιάζεται ασύστολα…θα μου πεις γιατί δεν κάνεις κάτι να το αλλάξεις αυτό, θα πω ότι η νοοτροπία δεν αλλάζει και ο Ελληνάρας θεωρείται ο πιο έξυπνος και ο πιο ικανός…αυταπάτες, η μεγάλη ιδέα του εαυτού του θα τον αποτελειώσει…και γω προτιμώ να την ισοπεδώσω παίρνοντας τα πράγματα από την αρχή, αγνοώντας την όποια εμπειρία έχω στη δουλειά μου και προσπαθώντας να μάθω πράγματα ξανά από την αρχή.

Τα πράγματα εδώ είναι τελείως διαφορετικά, τα sites τους δουλεύουν, στα τηλέφωνα απαντούν, τα ραντεβού τους τα κλείνουν, στις ώρες τους είναι συνεπείς, ακόμα και αν δεν έχουν τίποτα να κερδίσουν από σένα είναι ευγενικοί (κάποιος φίλος μου, μου είπε ότι είναι υποκριτική η ευγένειά τους, ενώ στην Ελλάδα όταν την έχουν είναι ειλικρινής… Απάντηση; Χέστηκα αν είναι υποκριτική ή όχι, δεν θα απογοητευτώ, δεν έχω κάποια απαίτηση από αυτούς ούτε κάποια προσδοκία, μου αρκεί που στις συναλλαγές μου μαζί τους δεν με κάνουν να νιώθω μαλάκας ή υποδεέστερος τους).

Θα μπορούσα να κάθομαι και να γράφω με τις ώρες, αλλά δεν έχει κάποιο νόημα, εξάλλου ίσως να είναι και νωρίς ακόμα… 🙂 αλλά συνήθως δεν διαψεύδομαι από την πρώτη εντύπωση και αίσθηση…οπότε λέω να συνεχίσω και για άλλον έναν μήνα, κι άλλον, κι άλλον… 🙂